| |
Jan Bas Ader
Upadek I. Los Angeles
film
1970
Zmierzch
film
1971
Dwa czarno-białe, nieme filmy ukazują przebranego w tradycyjny strój mima Adera w sytuacjach, których kontekst jest nieznany.
Małe wydarzenia, odgrywane przez artystę, pomimo braku uzasadnienia posiadają (a może właśnie dzięki niemu zyskują) ciężar nieuniknionej,
greckiej tragedii. Nie mogąc jej zapobiec, widz staje się nie tylko niemym obserwatorem, ale również niezbędną częścią
zaaranżowanej przez Adera sceny.
Pomimo obecnego elementu slapsticku, oba dzieła odwołują się do nieuchronności upadku i poddania się klęsce, które to elementy
występują również
w ostatniej pracy Adera - zakończonej zniknięciem wyprawy przez Atlantyk. Artysta, wykorzystując postać mima,
odwołuje się również do całej tradycji,
którą uosabia Buster Keaton - wyobcowany komik, prowadzący prywatną walkę ze światem.
Nawet jeśli zdarza się klęska, on ciągle podnosi się
i dalej
próbuje zmieniać świat. W pracach Adera pojęcie romantycznego
konceptualizmu zyskuje dzięki temu pełne znaczenie.
|